Son zamanlar da çocuklarımıza baktığımız
da hep mutsuz hep ağlamaklı bir haldeler. Peki eksiğimiz nerede gelin hep
birlikte tekrar gözden geçirelim …
- Çocuğunuza her şartta güvenmeli ve ona sonsuz sevgi sunmalısınız. Çocuğunuz yanlış ya da eksik bir şey yaptığında bile sizleri arkasında destek olarak hissetmeli. Eğer sizler yeterince sevgi bağını kuramazsanız çocuğunuz ileride sevgiyi başka nesnelerde başka öznelerde aramaya yönelecektir. Bunu eminim ki hiç birimiz istemeyiz.
- · Çocuğunuza zaman ayırın. Evde yemeğinizi, işinizi erteleyebilirsiniz ama ertelenmiş bir çocuğun telafisi çok zor olacaktır.
- · Çocuğunuzu dinleyin. Bizler onları çocuk olarak değerlendirsek de unutulmamalı ki onlar da bir bireydir.Ne istediğini , ne hissettiğini anlamaya çalışın. Eğer onu dinlemez iseniz ileride sosyal ortamlarda konuşmak bile istemeyecektir.
- · Evde çocuğunuzla iş paylaşımı yapın .Siz yemeği hazırlarken o sofrayı kurmada size yardımcı olsun. Böylelikle hem yardımlaşmayı hem de sorumluluk almayı öğrenecektir.
- · Çocukların hayal dünyası çok geniştir dolayısıyla merak ettikleri de çok fazladır. Biliyorum bazen bize göre komik sorular yöneltebiliyorlar fakat bizim güldüğümüz ufak ayrıntılar onlar için çok ama çok değerli. Bıkmadan ,gülmeden bir yetişkinle konuşuyormuşçasına sorularına açıklama yapılmalı.
- · Yaptığımız en büyük hatalardan biri de şüphesiz ki çocuklarımızın önünde tartışmak. Çocuklarımız bu tartışmalardan etkilenecekleri kadar sizlere olan saygıları da azalacaktır.
- · Her istediklerini yapmayın ,ağlasa da yapmayın. Her istediğini yaparak onlara iyilikten çok kötülük yapmış oluyoruz. Çünkü kendi elimizle doyumsuz çocuklar yetiştiriyoruz. Her istediği olan, çabuk sıkılan ve vazgeçen birey haline geliyorlar.
- · En çok karşılaşılan bir diğer durum ise evde anne yada babanın sınırları ihmal etmesidir . Ebeveynlerle konuşulduğun da, çalışan anne ya da babanın; saatlerdir görmüyorum, gördüğümde de hayır diyemiyorum cümleleriyle çok karşılaşılır. Evet haklısınz da kendinize göre fakat evde birinizin kuralı genişletmesi çocuk için kaçış noktası olur ve belli bir zaman sonra bu durum çocuğun ebeveyni kullanmasına kadar gider.
- · Çocuğum hareketli, başa çıkamıyorum beni dinlemiyor diye söylenmeyin lütfen. Onların bitmek bilmeyen enerjileri var ve dört duvar arasındalar. Ne bir bahçe ne bir yeşillik ne de bir toprak … Kendilerini ifade edebilecekleri, özgürce oynayabilecekleri yerleri yok . Ve unutmayalım ki onlar çocuk .Bizimle oturup saatlerce muhabbet etmelerini beklememiz sizce de onlara haksızlık olmaz mı ?
- · Çocuklarımıza lütfen yalan
söylemeyelim ya da geçiştirmek için sözler vermeyelim. Düşünün ki size en yakın
arkadaşınız geçiştirmek için sözler veriyor ve bir türlü verdiği sözü yerine
getirmiyor. Siz ne hissederseniz onlar da bunu hissediyor ve güvenleri
zedeleniyor. Bu durum ise ileride ki ilişkilerinde güvensizlik problemini
ortaya çıkarıyor.
- · Çocuklarınıza başkalarının yanında asla kızmayın ve bağırmayın . Evet bazen sizleri çok sinirlendiriyorlar biliyorum fakat imkanınız var ise başka bir odaya ,yere geçip bu davranışın şu sebeple hoşuma gitmedi, bir daha tekrarlamaz isen mutlu olurum diyerek hem iletişim becerisini kuvvetlendirmiş hem de sorununuzu çözmüş olursunuz.
Çocuklarınızı iyi tanıyın. Duygusal açıdan kuracağınız bağ, maddi olarak
onları mutlu etmekten daha faydalı olacaktır.
Unutmayın mutlu bir aile,
mutlu çocuklar …
Yorumlar
Yorum Gönder